درمان سکته مغزی

به طور کلی درمان بیماری سکته مغزی شامل دو مرحله است:
1- فاز حاد(بلافاصله تا چندین روزپس از بروز بیماری)
2- فاز تحت حاد و مزمن(پس از هفته اول تاچندین ماه پس از بروز بیماری)


در فاز حاد پس از بررسی های اولیه و مشخص نمودن نوع سکته و عوامل خطرزا، درمان ها معمولا” شامل پایدار نمودن وضعیت بالینی بیمار، استفاده از داروهای حل کننده لخته مانند rt-PA در موارد انتخابی، کاهش تورم بافت مغز در صورت وجود، تجویز داروهای ضد انعقاد یا ضد پلاکت، استفاده از داروهای محافظت کننده سلولی، انجام جراحی و رفع عوامل خطرزاری بیماری خواهد بود.

لازم به ذکر است که در صورت پایدار بودن وضعیت بیمار، توانبخشی بیماران باید در این فاز و حتی در بیمارستان شروع شود، چرا که شروع هرچه سریعتر توانبخشی با میزان و سرعت بالاتر بهبودی در آینده همراه خواهد بود.

در فاز تحت حاد و مزمن محور درمانها بر توانبخشی صحیح بیمار به منظور افزایش توانایی های جسمی و پیشگیری از بروز تدریجی هوارض جدی و ناتوان کننده در بیمار و در نتیجه کاهش موارد مرگ و میر در آینده، استوار است.

در این دوره توجه به اصلاح الگوی زندگی و عوامل خطرزای بیماری نیز به منظور پیشگیری از بروز سکته های مجدد باید مد نظر قرار گیرد.